Avondlezing over aapjes in Burgers’ Zoo was succes.

Een mooiere weg naar het conferentiecentrum van Burgers’ Zoo is ondenkbaar: De kas Burgers’ Bush leidt er met kronkelweggetjes naartoe. Hier vliegen vleermuizen vrij rond en kruipen reptielen over de groene rotsen.

Burgers’ Bush overdag (2018)
Burgers’ Bush in de avond (2018)

Maar als je tijdens een lezing op de voorste rij wilt zitten, kun je beter bijtijds doorlopen naar de zaalingang. Op het moment dat er een medewerker met dienblad bij de entree gaat staan, is het signaal gegeven en stormt iedereen met grote passen naar binnen, ongeacht leeftijd.

Afgelopen woensdag zat de zaal vol toen er een lezing werd gehouden over doodshoofdaapjes. Deze grappige diertjes komen binnen korte tijd naar Burgers’ Zoo en krijgen hier een gloednieuw verblijf.

Twee medewerkers van Apenheul waren op deze avond uitgenodigd om te spreken. Zij vertelden enthousiast over de brutale doodshoofdaapjes in hun eigen park, waar er meer dan honderd van loslopen. De aapjes planten zich goed voort; medewerkers sluiten weddenschappen af over de datum waarop een jong ter wereld komt. Baby’s zijn groot in verhouding met hun moeder. Zo kunnen zij zich direct stevig vastklemmen op haar rug.

Wilma Oosterwijk (links) en Ingrid Schouw (rechts) vertellen over doodshoofdaapjes in Apenheul

Apencrash

Omdat de piepjonge aapjes de wereld willen verkennen en moeders graag genieten van hun me-time, belanden de jonge aapjes vanaf twee maanden oud nog wel eens in apencrèches tussen het struikgewas, waar ze met elkaar kunnen springen en klauteren. Een apentante houdt gewoonlijk een oogje in het zeil. Deze oppas kan niet voorkomen dat de aapjes nog wel eens van de boomtakken afrollen en met hun kin op de grond belanden. Daar treffen de verzorgers van Apenheul nog wel eens flinke bulten aan. Vandaar dat de apencrèche ook wel apencrash wordt genoemd.

Veluws’ Madagaskar

Na de pauze vertelde ontwerper Stef van Campen over de nieuwe verblijven die gebouwd worden in Burgers’ Zoo. De doodshoofdaapjes vormen samen met neusberen een eigen ‘Zuid-Amerikaans jungledorpje’, maar dan wel met bomen en planten die goed gedijen in Nederland.

Ook de maki’s krijgen een nieuw verblijf, evenals de stokstaartjes en pinguïns. Van Campen liet zien wat voor uitdaging het is om bezoekers van de Veluwe in de Madagaskar sferen van de maki’s te slingeren. Het is nog even wachten, maar spoedig kunnen bezoekers met eigen ogen het eindresultaat bewonderen.

Presentatie van Stef van Campen
Maki’s in Apenheul (2018)

Gepubliceerd door Irene van der Eijk

I'm primate and love nature

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: